New York is als heroine.

Dat is een bekend gezegde in de stad die nooit slaapt. Misschien omdat de stad vermoeiend is, maar ook een kick geeft? Of omdat het verslavend is om hier te zijn? Of omdat ik, als ik terug ga naar Groningen, afkickverschijnselen ga ontwikkelen? Wie zal het zeggen.

Deze week is voorbij gevlogen. Ik heb hard gewerkt en nog meer gewerkt en nog een beetje meer gewerkt. Het was druk op kantoor, maar wat het zwaarste op mijn schouders weegt is het artikel voor de spectator. Dat is een uitdaging die alle aandacht zou moeten krijgen, maar de stad en de stage eisen al zo veel van die aandacht op! Dit alles resulteert in het feit dat ik hier in de studiezaal zit te ploeteren. Ik ben niet naar de swimming pool party geweest, ik heb niet buiten de deur gefeest, ik ben vroeg naar bed gegaan gisteren, ik heb geen omzwervingen door de stad gemaakt... Ik studeer. oh, wat verstandig. Het is super spannend om aan een publicatie te werken en dat maakt de uitdaging leuk. Weer eens iets anders dan studeren voor een tentamen. Studeren is nu een proces van schrijven, schrappen, verdwalen tussen alinea's, bespreken, afstemmen en redeneren geworden. Hoe raar het ook klinkt, het is moeilijker dan ooit om zinnige tekst op papier te krijgen. Ik denk, droom, tel en leef in het Engels en om dan plotseling te schakelen naar het Nederlands is heel gek. Ik bedenk de woorden soms in het Engels en dan moet ik de vertaling opzoeken! Wellicht klinkt dat overdreven in de oren, maar je moet rekening houden met het feit dat ik hier nooit Nederlands spreek. Nooit. Niet op t werk, niet met vrienden. Nooit. Na een half uur typen is dat rare gevoel verdwenen en ik zal zeker niet een 'loser' zijn die terug komt met een 'Americanish Accent': 'Whats that woord ook again? oh yeah... appelsap. But waarom drink we that like this met ice? Because het is so warm buiten in de summer in Holland. Ik can me dat nog herinneren yeah.' Nee. Niet voor mij.

AAAAAAAAAnyhow: Woensdag is de deadline voor de eerste versie van dat artikel en, ondanks dat er ongetwijfeld nog aan gesleuteld zal moeten worden, vanaf donderdag zal ik des te meer kunnen waarderen wat NY te bieden heeft. T draait allemaal om referentiekaders. Misschien is dat ook de reden dat de New Yorkse heroine nog niet verslavend werkt (of weet je dan pas als je weer thuis bent?)

Bovendien is t toch koud buiten nu (wel droog en zonnig).

Dus: het moraal van dit verhaal: vanaf volgende week meer spannends. Deze saaie dodo gaat weer aan de slag,

groetjes!

Beoordeel dit verhaal

Op zoek naar inspiratie voor je volgende reis?

Lees meer over reizen naar Verenigde Staten op de KILROY travels website.

Lees meer