Lieve allemaal, trouwe lezer,

Er is alweer een week voorbij gevlogen en ik verdenk de Amerikanen ervan dat ze er een parallel tijdsschema op na houden, waar de tijd niet in seconden, maar louter in nanoseconden wordt gemeten. Bovendien is de tijd niet lineair, maar exponentieel en dus heel anders dan het tijdsverloop in Nederland. Sneller in ieder geval. Ze hebben er hier zelfs een spreekwoord voor: Time flies when your having fun. Misschien moet ik hier nog eens een vakkundige complottheorie op loslaten, maar voor de blog zal ik jullie niet verder vermoeien met mijn overpeinzingen.

Kortom: de tijd vliegt en ik zit hier alweer een maand! 1/6 deel van mijn avontuur zit er op en het is ongelofelijk wat ik allemaal gedaan heb en vooral wat ik allemaal geMIST heb. Er is zo ontzettend veel te doen in deze stad. Elke avond kan je de keuze maken uit een muziekcafe met live muziek, een lezing over Haiti, een 3D film in een IMAX cinema met een bak popcorn, een biertje drinken in een van de ontelbare barretjes, een diner in een van de ontelbare restaurants etc. ect. Je kunt nooit alles doen en voor je het weet heb je een burnout te pakken omdat je niets wil missen. Mijn hoofd stroomt over van gekheid, maar gelukkig kan ik af en toe 'nee' zeggen en me terugtrekken op mijn kamertie om een blogje te typen of te skypen. Of gewoon om even helemaal niks te doen. Na deze zes maanden racen en spacen heb ik een Centre Parks 'even helemaal weg' momentje nodig denk ik. Maar dan niet in Centre Parks.

Op mijn stage ben ik van alles een beetje aan het doen. Ik voel me net een jongleur met acht armen om alle projecten die naast elkaar en door elkaar heen lopen af te kunnen ronden. Om een kleine impressie van mijn werkzaamheden te geven, volgt hier een beknopte opsomming:
Iedere week moet de mail met persberichten over academische vrijheid de deur uit en die taak behoort mij toe: zoeken naar artikelen en persberichten en dit in mailformaat naar mijn collega sturen voor het formatteren en dan de deur uit gooien. Daarnaast zijn er allerlei 'cases', wetenschappers die zich bij Scholars at Risk Network melden en die hulp van ons willen ontvangen. Ik verzamel alle informatie, correspondeer met de bedreigde wetenschapper en met zijn referenties om een pakket en profiel samen te kunnen stellen dat dan naar mogelijke gastuniversiteiten gestuurd kan worden. Tussendoor mocht ik naar de VN afreizen om de sessies van de ECOSOC bij te wonen (zie bericht van vorige week). Hier worden allerlei politiek diplomatieke spelltjes gespeeld en de voor de volgende sessie in mei moeten we lobbyen bij diverse delegaties. Ik moet de Nederlandse missie vragen om steun/advies. Dankzij het geweldige initiatief van de directeur van het instituut waar ik hiervoor stage heb gelopen, heb ik contact met de permanente vertegenwoordiger van Nederland bij de VN. Een lunch afspraak zit er al op en Scholars at Risk Network is kort besproken. Ik ben geen lobby koningin geloof ik, maar ik moet voor mei eens kijken wat de mogelijkheden zijn. Verder ben ik op kantoor bezig met het bijhouden van de database en de website (nooit geweten dat ik het in me had dit te doen) en ik onderzoek achtergrond informatie van universiteiten die lid zijn van het netwerk en dat zet ik dan op de site. Er loopt nog een asielaanvraag onderzoek van wetenschappers die asiel in de VS hebben gekregen en de rol die SAR (Scholars at Risk) daarbij gespeeld heeft. Nog een ander onderzoek waar ik mee bezig ben is de algemene situatie in Irak voor academici. Jemig de pemig, een hele waslijst he? Maar ik ben er nog niet! Ik houd namelijk een logboek bij voor het handboek voor stagiairs dat ik moet maken (ik ben de allereerste buitenlandse stagiair bij SAR en moet al mijn bevindingen doorgeven, zodat mijn opvolger het wiel niet opnieuw hoeft uit te vinden) EN ik ben bezig met een artikel over academische vrijheid voor de Internationale Spectator.

PFFffff... zo, zo. En dan is het weer weekend en staan er allerlei activiteiten op het programma. Vrijdagavond ben ik met een groepje vriendjes van het international house (waar ik ook woon) uit eten geweest bij een Ethiopisch restaurant om het weekend in te luiden. In Ethiopie eten ze met hun handen en in dit restaurant ook. Onder het motto van: bij de Chinees eet je met stokjes, dus doen we hier ook mee met de locale gewoonten, hebben wij ons flink vermaakt. Zaterdag ben ik met twee vriendjes naar de Brooklyn Flea, de vlooienmarkt, geweest. Daar hadden ze allemaal vintage spulletjes en ik heb een ring en een tas gescoord. Veel voor weinig, altijd goed. 's Avonds hadden we een vaarwel feestje (ja, nu al!) met een 'Pot Luck'. Iedereen neemt dan iets te eten mee en dan heb je een heerlijk diverse maaltijd.

Vandaag heb ik een zondag-rustdag. Ik zou natuurlijk kunnen blijven rennen, vliegen, draven, maar er moet ook nog een beetje gewerkt (aan dat artikel bijvoorbeeld...) en uitgerust worden. Vanavond ga ik naar de fitnesszaal en de Superbowl kijken en dan is het alweer maandag! De tijd vliegt.

Tot volgende week!

ps. Komen er nog bezoekers deze kant op?

Beoordeel dit verhaal

Op zoek naar inspiratie voor je volgende reis?

Lees meer over reizen naar Verenigde Staten op de KILROY travels website.

Lees meer