WATERPOKKEN

Op de titel van dit stukje kom ik later nog terug. Eerst een stukje over het mooie Fraser Island. Tot nu toe is dit echt het hoogte punt van onze reis. We werden heel vroeg al opgepikt door een halfvolle (dus lekker rustige) 4 wheeldrive bus die ons naar Inskip Point op het vaste land bracht waar we met de boot de oversteek maakten naar Hook Point op Fraser Island. Vervolgens reden we over het strand naar The Pinnacles, een zandformatie met verschillende kleuren zand. Daarna reden met een stop bij het scheepswrak van cruiseschip de Maheno die half op het strand, half in de zee ligt, naar Eli Creek. Eli Creek is een zoet water riviertje dat helemaal naar zee stroomt. Het water was behoorlijk fris maar bikkels als wij zijn hebben we ons in het avontuur gestort en hebben we ons door de stroming naar de zee laten voeren. Na Eli Creek was het tijd voor een lunch in Eurong voor we naar het mooiste plekje van Fraser reden, namelijk Lake McKenzie (Hoe vind je dat Beau?). Ook dit water was nog vrij koud maar met onze nieuwe vrienden (Een stel uit London en Bali) hebben we het koude water getrotseerd en hebben we een paar prachtige paradijsfoto's kunnen maken. Het zand was hier zo fijn dat je je sierraden en zelfs je tanden ermee kon polijsten. Het meer is op het moment alleen open voor georganiseerde tours dus we hadden geluk. Na de stop bij Lake McKenzie zijn we nog naar Central Station, een voormalig forestry camp, en Wanggoolba Creek geweest voor we weer terug reden naar het strand en naar de boot. Behalve de prachtige natuur hebben we tijdens de rit over het strand ook een hoop walvissen (bultruggen) in de verte gezien en een aantal wilde dingo's op het strand. Een erg geslaagde dag!

Na Rainbow Beach en Fraser Island zijn we doorgereden naar Hervey Bay met als doel walvissen (Bultruggen) spotten. We kwamen op een erg leuke en spotgoedkope camping te staan met een gezellige bar waar we een lekker biertje hebben gedronken. De volgende dag weer vroeg richting de haven waar we om 8.15 aan boord gingen van de Tasman Venture. Nog voor we in de Bay waren zagen we al 2 walvissen die heel dicht bij de boot kwamen. Je kon ze bijna aanraken. Toen deze walvissen weer verder zwommen gingen wij ook weer verder naar de Bay. Hier moesten we even zoeken maar we kwamen al snel weer een drietal walvissen tegen. Af en toe kwamen ze bijna helemaal uit het water (een Breach) maar we waren steeds te laat om daar een mooie foto van te maken helaas. De zee was niet bijzonder kalm en als we stil lagen ging de boot ook behoorlijk heen en weer dus na een tijdje hadden Marrit en ik het wel gezien. De walvissen waren ook niet meer zo boeiend (verwend zijn wij) en de beentje begonnen wat slap te voelen dus we waren blij toen we weer vaste bodem onder onze voeten hadden. Het was nog vroeg in het seizoen dus de kans bestond dat we geen enkele walvis zouden zien maar gelukkig is het een geslaagde trip geworden die we bij McDonalds hebben afgesloten.

Na Hervey Bay zouden we naar een plaatsje rijden dat Town of 1770 heet. Helaas waren we om 4 uur nog altijd te ver daar vandaan. We willen niet in het donker rijden vanwege alle beesten die dan voor je auto kunnen springen en omdat het om 5 uur al donker wordt moesten op zoek naar een andere camping. In de gids die bij de campervan zat stond een camping, Rosedale Royal Hotel & Caravan Park, die in theorie wel leuk klonk. Toen we daar aankwamen bleken we in een echt 'Hillbilly' dorpje te zitten en de receptie was de plaatselijke pub. We mochten wel een plaatsje op het veld zoeken en als we handig waren dan moesten we in de buurt van de wc's en dergelijke gaan staan zodat we 's nachts niet zo'n eind in het donker over de camping hoefden te lopen. We deden het vervolgens haast in onze broek van het lachen want dat hele veld, zo groot als een voetbalveld, was leeg. Er stonden op de 'camping' nog iets van 5 caravans op een plaats met stroom en verder was er niks. Alle faciliteiten waren wel aanwezig maar ik had er zo mijn twijfels bij. Marrit heeft heel heldhaftig 's ochtends nog een douche genomen maar dat durfde ik niet aan.

De volgende dag een lange rit voor de boeg van ongeveer 350 km richting Rockhampton. We zijn iets ten noorden naar een camping gereden die ik in de Lonely Planet had zien staan (ja, we zijn echte backpackers). Dit was een leuke camping in de natuur vlakbij de Capricorn Caves, die we de volgende dag hebben bezocht. 's Avonds hebben we ons aan de pannenkoeken gewaagd en hebben we met een Nederlands gezin een kampvuurtje gestookt. Zij hadden op hun vorige camping van de campingbaas versgevangen makreel gekregen en wilden dit graag met ons delen. Marrit is niet zo'n visliefhebber maar ik heb heerlijk zitten genieten ook al zat ik al vol van de pannenkoeken. Vervolgens kom ik dan bij de titel van dit verhaal: Waterpokken. Het lijkt wel of ik de waterpokken heb zoveel muggenbulten heb ik. We hebben op de camping bij de Capricorn Caves met het raampje open geslapen en ik ben wakker geworden met iets van 300 muggenbulten (niet overdreven) waardoor ik eruit zie alsof ik de waterpokken heb want ze zitten overal, zelfs midden in mijn gezicht. Ik wist al dat de muggen mij erg lekker vinden maar dit is wel erg overdreven. Zeker aangezien Marrit welgeteld 3 muggenbulten heeft. Inmiddels weet ik niet meer zo zeker of het bulten van de muggen, bedbeestjes of zandvliegen zijn maar ik heb van pure wanhoop toch maar wat advies ingewonnen bij de plaatselijke apotheek en daar heb ik pilletjes en een zalfje gekregen die het beter moeten maken.

Na onze camping bij de Capricorn Caves zijn we verder gereden naar Mackay waar we de nacht hebben doorgebracht. Niet echt een bruisend stadje en de camping was ook niet echt denderend maar het was toch alleen maar voor de nacht. We hadden de tent achter op de campervan geklikt (systeem met drukknopen) maar toen het 's nachts begon te regenen bleek deze verre van waterdicht dus midden in de nacht toch maar weer de tent eraf gehaald.

Op dit moment zitten we in Airlie Beach waar we het even lekker rustig aan doen. We hebben ten slotte vakantie. Onze camping is midden tussen de bergen en er is een hoop wildlife zoals vlinders, kaketoes en lorikeets. De camping heeft zelfs een ware attractie want om 4.30 uur worden de lorikeets gevoerd en komen al die vogeltjes naar beneden voor hun maaltje. Ons plan was vandaag lui op strand te gaan liggen maar helaas wil het weer nog niet echt meewerken. Het is absoluut niet koud maar de zon heeft zich nog nauwelijks laten zien en af en toe vallen er wat druppen dus we hebben ons even in het stadje vermaakt voor we het ons gemakkelijk maakten op de camping. Vanavond maar weer eens uit eten en even op het internet voor we morgen weer de weg op gaan naar Townville, wellicht onze laatste stop voor Cairns.

Ik hoop dat jullie in Nederland lekker zomerweer hebben of dat jullie elders lekker aan het genieten zijn van een heerlijke vakantie.

Tot snel!

Liefs Linda

Beoordeel dit verhaal

Op zoek naar inspiratie voor je volgende reis?

Lees meer over reizen naar Australië op de KILROY travels website.

Lees meer