Vanaf ko Samui zijn we naar Maleisië gevlogen, naar Kuala Lumpur. In Kuala Lumpur hebben we vooral geshopt in Chinatown waar er overdag, maar vooral ook 's avonds, veel kraampjes stonden. We hebben door de stad gewandeld en we zijn naar de Petronas Towers geweest, de grote bekende torens van Kuala Lumpur. We zijn daar niet in geweest maar we zijn wel in de KL Tower geweest, een  grote smalle toren waar we uitzicht hadden van heel de stad in het donker. 
Na KL zijn we met een grote bus, waar we de enige toeristen waren, naar Tanah Rata gereden, een klein dorpje in de bergen van waaruit je uitstapjes kunt doen naar de Cameron Highlands. We kwamen aan in het dorpje en we konden gelijk onze lange broeken en lange mouwen uit de tas halen want het was KOUD! Nouja koud, zo'n 15 graden,  maar wat wil je als je net uit 35 graden komt... De eerste avond konden we even niet naar de hoofdstraat lopen omdat een groot gedeelte van de straat waar ons guesthouse lag, ondergelopen was omdat het zo hard hard gregend. Omdat we geen zin hadden om in onze zwemkleding rond te lopen en te zwemmen, hebben we toch maar even gewacht.. Uiteindelijk konden we dankzij de brandweer na een tijdje onze Indiase naan met kaas eten (lekkeerrrr!) in het dorpje. De dag erna hebben we een tour gedaan naar de Cameron Highlands. Met een 4x4 jeep werden we hoog in de bergen gebracht waar we een mooi uitzicht hadden over de Cameron Highlands, dat voornamelijk uit theeplantages bestaat. Daarna gingen we naar een uitkijktoren op de top van de berg waar we niks zagen omdat het zo mistig was. Onze gids heeft daarna verteld over verschillend planten die als medicijnen kunnen dienen en daarna zijn we naar een theefabriek gereden, waar Wes Hauke tegenkwamen, een Duitse jongen die met hem heeft gevoetbald. Hoezo toeval! Als laatste zijn naar een butterfly farm geweest en ik had er al spijt van vanaf het moment dat we binnenkwamen en de eerste dode vlinder al op de grond zagen liggen. Vlinders leven niet lang en daarom liggen er dus honderden dood op de grond, die de mensen daar dus niet opruimen. Beetje jammer.. .
De volgende dag hebben we CH achter ons gelaten en zijn we naar Georgetown gegaan. Als je van mooie gebouwen enz. houdt dan kan het geweldig zijn daar, maar wij vonden er niet veel aan en we hebben daar ook niet veel gedaan. Gelukkig voor Wes zaten we vlakbij little India en heeft hij zich weer vol kunnen eten met van alles en nog wat. 
Vanaf Georgetown zijn we met een bus naar een haven gereden en vanaf daar zijn we met een speedboot naar Perhentian Islands gevaren, twee eilanden in het noordoosten van  Maleisië. We dachten dat het erg druk zou zijn dus we zijn naar één van de eerste chalets gelopen die we zagen. De man vertelde ons dat hij een 2persoonskamer met 'badkamer' had en ook één zonder. We zijn op zich nu wel gewend om een toilet en douche te delen dus we kozen voor die optie. Backpackers hè... WAT een DRAMA! Wat VERSCHRIKKELIJK!  Ons hutje zat aan een ander vast en was van de bovenkant open dus we hoorden onze buren praten. Het stonk er en het was smerig, vol gaten en onze klamboe was aan z'n einde toe. Maar het meest vervelende was nog dat we van de allerergste douche en toilet EVER gebruik moesten maken. Stel je een toilet voor met spinnenwebben, een zakje aan de deur waar wc papier in wordt gegooid en die wc is maanden niet schoongemaakt en zit onder de vieze vlekken...zoiets dus. Plus het feit dat we die wc en trouwens ook de kamer moesten delen met kikkers, slangen en leguanen van een meter lang. Niet lang daarna was ik al in tranen en voelden we ons zo vies dat we de dag erna hebben besloten om toch maar een kamer met eigen badkamertje te nemen.  Niet dat de kamer beter was ofzo, want we hebben best een tijd wakker gelegen van geluiden die we liever niet hadden willen horen.. We hadden ook alleen maar elektriciteit van 7 uur 's avonds tot 7 uur 's ochtends dus zodra de waaier uitging was het niet uit te houden. In ieder geval....het eiland zelf was ontzettend mooi. Het was erg lekker weer dus we hebben een paar dagen heerlijk op het witte strand met een parasolletje kunnen liggen en lekker kunnen zwemmen in het tropisch blauwe water. Die dagen hebben we niet meer gedaan dan bruinbakken, frisbieën, een babyschildpadje vasthouden en elke dag een uur op ons eten wachten. Wes heeft een halve dag een snorkeltocht gedaan en heeft een megaschildpad gezien.
Aan die heerlijke dagen moest ook een einde komen en dus zijn we weer met de speedboot terug gevaren en zijn we naar Kuala Tahan gereden met de bus, de plek vanaf waar je naar het Taman Negara National Park kunt gaan. We hadden geen kamer geboekt en we kwamen 's avonds laat aan, wetende dat het heel druk zou zijn. Wes bleef bij de tassen en ik ging op zoek naar een kamer. Na 10 minuten had ik één kamer gevonden dus ik liep terug naar Wes om samen met onze tassen te lopen, totdat we zagen dat er ineens heel veel mensen op zoek waren naar een kamer. Dus Wes nam de twee backpacks en ik rende met twee kleine tassen de andere mensen voorbij en net op tijd hadden we de kamer=)!
De dag erna hebben we een tocht gedaan naar het TN National Park. We zaten in een longtailboat, een hele lange smalle boot, met alleen maar Nederlanders. We hebben eerst een canopy walk gedaan, dan kun je over smalle wiebelende bruggen lopen die door de boomtoppen heen gaan. Daarna hebben we een jungletocht gedaan naar een mooi uitzichtpunt. Dit was de steilste jungletocht die we gedaan hebben tijdens het reizen en het was behoorlijk zwaar want je moest echt klimmen met behulp van touwen.  Helaas geen tijgers, olifanten of panters gezien.
We hebben van een gezin twee bustickets naar Kuala Lumpur gekregen voor de volgende dag omdat ze niet meer gingen en wij wilden toevallig die dag erna naar KL. Maar de man aan wie we de tickets lieten zien zag dat er opstond '2 kinderen'. De man was behoorlijk chagrijnig en toen we het verhaal aan hem uitlegden en vertelden dat alles al betaald was door hun, vertelde hij dat de tickets niet overdraagbaar waren. Balen! We hebben alsnog tickets gehaald en de volgende dag zaten we weer in het inmiddels vertrouwde Chinatown in KL. We hebben nog wat  geshopt omdat het in Nieuw-Zeeland kouder zou zijn.
Als laatste zijn we naar Melaka gereden, waar het een gekkenhuis was. Natuurlijk hadden ze daar weer een Chinatown en het was ongelofelijk  om te zien dat Chinezen zo anderhalf uur in de rij gaan staan om een restaurant binnen te komen. 's Avonds was er een markt waar we heerlijk hebben gegeten tussen de locals en waar ze de gekste, maar ook lekkerste dingen verkochten. We hebben nog even gelachen bij een plaatstelijke karaokewedstrijd waar oudjes uhm..erg mooi zongen en de pan uit swingden. Doe dat maar eens na!

Om half 7 werden we twee dagen later opgehaald en naar het station gebracht, waar we om half  8 vertrokken richting Singapore. Een paar uur later moesten we alle spullen uitladen, door de douane en natuurlijk onze paspoortstempel halen! Het is altijd weer een verrassing waar hij wordt gezet en wie de mooiste heeft. In de bus viel het me al op dat het inderdaad, zoals we al veel gehoord hadden, behoorlijk schoon is op straat en de huizen zijn ook niet zo vuil als in de rest van Azië, maar het is niet zo extreem als we dachten. Toch heb ik me er niet aan gewaagd om kauwgum te eten, aangezien je daar een boete van ik weet niet hoeveel voor kunt krijgen.. Ons guesthouse zat in Little India, totaal anders dan de rest van Singapore. Toen we hadden ingecheckt en een ontbijtje (inclusief=) ei, brood, jam, thee, koffie hmmmm...) hadden genomen, werden we naar onze kamer gebracht in een ander gebouw van het guesthouse. We hadden 2 bedden geboekt in wat we dachten een 8bed dorm. Toen de deur open ging moesten we toch wel even slikken...we zaten namelijk in een 17bed dorm.. Oeps.. Achteraf gezien is het één van de dorms geweest waar we het minste last hebben gehad van andere mensen in de kamer! Er was wel een man in de kamer die in de dagen dat we er waren geen woord heeft gezegd, tegen niemand trouwens. Het enige wat hij deed was lezen, een uur lang douchen, trap op trap af en vervolgens om half 3 's nachts weer staand met z'n boek  boven de gootsteen weer gaan lezen. 
Er bestaan toch wat gekken in de wereld.. 
In ieder geval hebben we de eerste dag een stuk gelopen naar een heeeele grote winkelstraat waar er zo'n 10 winkelcentra zitten met D&G, Gucci, Versace enz. enz. Een beetje te hoog gegrepen. De prijzen zijn in Singapore overigens wel duurder, nou ja, in ieder geval een stuk duurder dan we gewend waren in Azië. 

's Avonds zijn we met de metro naar het centrum geweest. We hebben de skyline in het donker gezien met de vele lichtjes en er was een lichtshow van een groot hotel te zien.
Wat was het trouwens heeeeerlijk om weer engels te praten en dat mensen je dan meteen begrijpen en terug kunnen praten!

De dag erna hadden we het plan om met de metro naar het East Coast Park te gaan, waar je skates kon huren. Na drie keer overstappen en een uur verder waren we eindelijk een beetje in de buurt. Na vragen kwamen we erachter dat we er eigenlijk nog best ber vanaf zaten en we moesten nog een bus nemen. Vanaf de bushalte was het nog z'on 20 minuten lopen. Dus uiteindelijk na zo'n twee uur waren we ergens in het East Coast Park, maar waar? Het park is namelijk 10 kilometer lang. Zo'n drie kwartier lopen in de hitte later, hadden we nog steeds geen succes met het ergens huren van skates dus zijn we maar eerst bij de mac uitgebreid gaan lunchen. Weer zo'n uur later hadden we eindelijk een zaakje gevonden waar je skates kon huren. Het was zo'n 10 jaar geleden dat we op skates hebben gestaan dus we waren benieuwd hoe het zou gaan. Het ging op zich prima, we zijn niet gevallen maar Wes was er na tien minuten al klaar mee. Toch hebben we zo'n 6 kilometer geskate. Na het inleveren van de skates wilden we naar een bus of metrostation gaan om terug te komen bij ons guesthouse. Bleek dat er in de buurt geen stations en haltes waren... Wij dus weer eerst 4 kilometer lopen om vervolgens met spierpijn en kapot van de hitte ergens in de bus te stappen, over te stappen op de metro en EINDELIJK konden we in onze kamer uitrusten!
Die avond hebben we lekker niets meer gedaan. 
De volgende dag liepen we naar het andere gedeelte van het guesthouse om te ontbijten. We zagen allemaal brandweermannen en politie staan die een stuk hadden afgezet. Het bleek dat de elektronicazaak twee winkels ernaast in de brand stond. We konden omlopen naar ons gebouw en we hadden net een broodje geroosterd en thee gezet, toen de rook de deur binnen kwam en iedereen begon te hoesten. Iedereen moest naar buiten. Gelukkig was de brand snel geblust. 
We zijn die middag naar een park geweest waar we een wandeling van 5 km moesten maken om bij een brug in de boomtoppen te komen. Het leuke was, we moesten ook weer 5 km terug(alsof we nog niet genoeg hadden gelopen de afgelopen dagen...) 
De dag erna vlogen we na anderhalf uur vertraging in 8 uur naar Brisbane. Er kwam een hele dikke man naast me zitten in het vliegtuig dus ik baalde behoorlijk. Gelukkig was het niet druk in het vliegtuig en was hij zelf zo slim om op een lege rij te gaan zitten. We hebben niet geslapen in het vliegtuig dus we waren kapot toen we in Brisbane aankwamen midden in de nacht. We hebben daar nog 6 uur moeten wachten en vervolgens vlogen we in 3 uurtjes naar Auckland. Bekend terrein! Met de airportbus zijn we naar ons Base hostel in het centrum gebracht. De 3 dagen daar hebben we vooral besteed aan het shoppen voor warme kleren omdat het zzzoooo kou was (12 graden, ja koud dus..) maar we zijn niet geslaagd. Drie dagen later konden we ons campertje ophalen. Geen goudvissen op de deuren deze keer, maar wel een opvallende groen/paarse met een dvd speler! We hebben 'LOST' seizoen 3 aangeschaft om 's avonds te kijken want we zijn verslaafd! We zijn met de camper richting het noorden gereden, het stuk van Nieuw-Zeeland wat we nog niet gezien hebben... En ook al hebben ze een milde winter daar, de eerste dagen regende flink zodat we niet heel veel konden doen. Het bizarre was dat het 's nachts zo helder was dat je een mega sterrenhemel zag.. Gelukkig werd het weer een paar dagen later wat beter zodat we een paar hele mooie dingen hebben gezien. Toen wisten we weer waarom we Nieuw - Zeeland zo geweldig vinden. We hebben voornamelijk wandelingen gemaakt naar lookouts en we zijn bij Cape Reinga geweest, het noordelijkste puntje van het land. Vanaf daar kun je 2 zeeën tegen elkaar zien botsen. We waren er als enigen, vlak voordat er drie bussen met mensen kwamen dus we hebben super mooie foto's kunnen maken. Daarna werd het weer, zodra we weer naar beneden gingen, slechter helaas. Je bent dan een beetje verplicht om bij de camper te blijven, aangezien je hier meer dorpjes hebt met 3 winkels dan echte steden. We hebben nog wel de grootste Kauriboom ter wereld gezien, en hij was GROOT!  In het noorden wonen nog veel Maori mensen, de oorspronkelijke bevolking van Nieuw- Zeeland. Ze praten wel gewoon Engels enzo, maar de plaatsnamen die stammen nog wel van die tijd af. 'Ngunguru'' bijvoorbeeld, of 'Tutukaka' en 'Kawakawa'.  Of probeer maar eens  'Waipapakauri' 3 keer achter elkaar te zeggen.. We zijn nu weer in Auckland.

Het einde begint te naderen. Nog 3 weken en dan zijn we alweer terug! Voor degenen die het nog niet weten, en gewoon voor onszelf, omdat het zo goed klinkt;)' onze terugweg: we hebben nog 2 nachten in het heerlijke Nieuw-Zeeland, wat de aardigste mensen ter wereld heeft, daarna vliegen we op 23 augustus naar Hawaii (woehoeee!) en we komen dan de 22e daar aan ( ik voel die jetlag nu al..)  We verblijven daar 5 dagen en vervolgens vliegen we naar Vancouver om daar in de buurt de laatste 10 dagen te vertoeven. Op 8 september vliegen we naar Frankfurt, waar we zondag 9 september aankomen.
De tijd gaat snel, te snel! 
Daarom gaan we nu nog even genieten en jullie horen nog over het laatste stuk van de reis. Kia ora, Aloha and see ya! 

Xx